ekologiczna biblioteka, Warszawa
A A A

Ekologiczna biblioteka Warszawa - Krzyżacy tom I.

do chrześcijaństwa ostatni pogański naród w Europie. Uczeni wspominali, ile uczyniła
dla Akademii, duchowni – ile dla chwały Bożej, statyści – ile dla pokoju między chrześcijańskimi
monarchami, prawoznawcy – ile dla sprawiedliwości, biedni – ile dla ubóstwa, i
wszystkim nie mieściło się w głowie, iżby życie tak potrzebne dla Królestwa i świata całego
mogło być przedwcześnie przecięte.
Tymczasem 13 lipca dzwony żałobne oznajmiły śmierć dziecka. Zawrzało znów miasto i
niepokój ogarnął ludzi, a tłumy powtórnie obległy Wawel dopytując o zdrowie królowej.
Lecz tym razem nikt nie wychodził z dobrą nowiną. Owszem, twarze panów wjeżdżających
na zamek lub wyjeżdżających przez bramy były posępne i z każdym dniem posępniejsze.
Mówiono, że ksiądz Stanisław ze Skarbimierza, mistrz nauk wyzwolonych w Krakowie, nie
odstępuje już królowej, która codziennie przystępuje do komunii. Mówiono również, że po
każdym przystąpieniu komnata jej napełnia się światłem niebieskim. Niektórzy widzieli je
nawet przez okna, ale widok ten raczej przerażał oddane pani serca jako oznaka, że rozpoczyna
się już dla niej życie zaziemskie.
Niektórzy nie wierzyli jednak, aby się mogła stać rzecz tak straszna, i ci krzepili się nadzieją,
że sprawiedliwe nieba poprzestaną na jednej ofierze. Tymczasem w piątek z rana dnia
17 lipca gruchnęło między ludem, iż królowa kona. Kto żył, spieszył pod zamek. Miasto opustoszało
tak, że zostali w nim tylko kalecy, albowiem nawet matki z niemowlętami pośpieszyły
do bram. Sklepy były pozamykane; nie gotowano jadła. Ustały wszystkie sprawy, a
natomiast pod Wawelem czerniało jedno morze ludu – niespokojne, przerażone, ale milczące.
Wtem o godzinie dwunastej z południa ozwał się dzwon na katedralnej wieży. Nie zrozumiano
od razu, co to znaczy, jednakowoż niepokój począł podnosić włosy na głowach.
Wszystkie głowy i wszystkie oczy zwróciły się ku wieżycy na kołyszący się z coraz większym
rozmachem dzwon, którego żałosny jęk poczęły powtarzać inne w mieście: u Franciszkanów,
u Św. Trójcy, u Panny Marii – i hen dalej, jak miasto długie i szerokie. Zrozumiano
wreszcie, co znaczą owe jęki; dusze ludzkie napełniły się przerażeniem i takim bólem, jakby
one spiżowe serca dzwonów uderzały wprost w serca wszystkich obecnych.
Nagle na wieży ukazała się czarna chorągiew z wielką trupią głową pośrodku, pod którą
bielały dwa złożone na krzyż piszczele ludzkie. Wówczas ustała wszelka wątpliwość. Królowa
oddała ducha Bogu.
Pod zamkiem rozległ się ryk i płacz stu tysięcy ludzi – i pomieszał się z ponurymi odgłosami
dzwonów. Niektórzy rzucali się na ziemię, inni darli na sobie szaty lub rozdrapywali
twarze, inni spoglądali na mury w niemym osłupieniu, niektórzy jęczeli głucho, niektórzy
wyciągając ręce ku kościołowi i komnacie królowej wzywali cudu i Bożego miłosierdzia.
Lecz ozwały się także głosy gniewne, które w uniesieniu i rozpaczy dochodziły do bluźnierstw.
“Przecz nam zabrano naszą umiłowaną? Na cóż się zdały nasze procesje, nasze modlitwy
i błagania? To miłe były srebrne i złote wota, a za to nic? Wziąć wzięto, a dać nie dano!”
Inni wszelako powtarzali, zalewając się łzami i jęcząc: “Jezu! Jezu! Jezu!” Tłumy
chciały wejść do zamku, by spojrzeć jeszcze raz na ukochaną twarz Pani. Nie puszczono ich,
ale im przyobiecano, że wkrótce ciało będzie wystawione w kościele, a wtedy każdy będzie
mógł oglądać je i modlić się przy nim. Za czym pod wieczór posępne tłumy zaczęły wracać
ku miastu opowiadając sobie o ostatnich chwilach królowej, o przyszłym pogrzebie i o cudach,
które się będą działy przy jej ciele i około jej grobowca, a których wszyscy byli zupełnie
pewni. Rozpowiadano również, że królowa zaraz po śmierci będzie kanonizowaną – gdy
zaś niektórzy wątpili, czy się to może stać, poczęto się oburzać i grozić Awinionem...

W pustyni i puszczy
W pustyni i puszczy - część 1
W pustyni i puszczy - część 2
W pustyni i puszczy - część 3
W pustyni i puszczy - część 4
W pustyni i puszczy - część 5
W pustyni i puszczy - część 6
W pustyni i puszczy - część 7
W pustyni i puszczy - część 8
W pustyni i puszczy - część 9
W pustyni i puszczy - część 10
W pustyni i puszczy - część 11
W pustyni i puszczy - część 12
Moralność Pani Dulskiej
Moralność Pani Dulskiej - część 1
Moralność Pani Dulskiej - część 2
Moralność Pani Dulskiej - część 3
Moralność Pani Dulskiej - część 4
Moralność Pani Dulskiej - część 5
Moralność Pani Dulskiej - część 6
Moralność Pani Dulskiej - część 7
Moralność Pani Dulskiej - część 8
Moralność Pani Dulskiej - część 9
Krzyżacy tom - I
Krzyżacy - część 1
Krzyżacy - część 2
Krzyżacy - część 3
Krzyżacy - część 4
Krzyżacy - część 5
Krzyżacy - część 6
Krzyżacy - część 7
Krzyżacy - część 8
Krzyżacy - część 9
Krzyżacy - część 10
Krzyżacy - część 11
Krzyżacy tom - II
Krzyżacy - część 1
Krzyżacy - część 2
Krzyżacy - część 3
Krzyżacy - część 4
Krzyżacy - część 5
Krzyżacy - część 6
Krzyżacy - część 7
Krzyżacy - część 8
Krzyżacy - część 9
Krzyżacy - część 11
Krzyżacy - część 11
Krzyżacy - część 12
Ogniem i mieczem tom - I
Ogniem i mieczem - część 1
Ogniem i mieczem - część 2
Ogniem i mieczem - część 3
Ogniem i mieczem - część 4
Ogniem i mieczem - część 5
Ogniem i mieczem - część 6
Ogniem i mieczem - część 7
Ogniem i mieczem - część 8
Ogniem i mieczem - część 9
Ogniem i mieczem - część 10
Ogniem i mieczem - część 11
Ogniem i mieczem - część 12
Ogniem i mieczem tom - II
Ogniem i mieczem - część 1
Ogniem i mieczem - część 2
Ogniem i mieczem - część 3
Ogniem i mieczem - część 4
Ogniem i mieczem - część 5
Ogniem i mieczem - część 6
Ogniem i mieczem - część 7
Ogniem i mieczem - część 8
Ogniem i mieczem - część 9
Quo vadis
Quo vadis - część 1
Quo vadis - część 2
Quo vadis - część 3
Quo vadis - część 4
Quo vadis - część 5
Quo vadis - część 6
Quo vadis - część 7
Quo vadis - część 8
Quo vadis - część 9
Quo vadis - część 10
Quo vadis - część 11
Quo vadis - część 12
Quo vadis - część 13
Quo vadis - część 14
Quo vadis - część 15
Syzyfowe prace
Syzyfowe prace - część 1
Syzyfowe prace - część 2
Syzyfowe prace - część 3
Syzyfowe prace - część 4
Syzyfowe prace - część 5
Syzyfowe prace - część 6
Syzyfowe prace - część 7
Copyright (C) ekologiczna-biblioteka.waw.pl